Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zalig zullen zijn, die voor Hem lijden? Daarom, met al hun pijn en verdriet zijn deze moetsjeniki, deze gekwelden, toch niet ongelukkig. Te midden van hun ellende voelen zij de nabijheid van hun Heer. Dat sterkt hen. En meer nog! Het lijden duurt maar kort, doch daarna volgt voor hen een eeuwige zaligheid, die meer waard is, dan alle schatten der wereld. Deze martelaren, die het schijnbaar verloren hebben, die ondergegaan zijn door geweld van booze menschen, zijn in werkelijkheid overwinnaars! Meer dan overwinnaars! En als overwinnaars worden ze ook in den Hemel ontvangen; en zoo verkrijgen zij de martelaarskroon uit de handen van hun Zaligmaker, Die de groote Overwinnaar is.

Neen, goed bekeken, is sterven en lijden voor den Heiland toch nog niet het aller-ergste. Er is nog erger.

O, ja, denk je misschien, zij, die deze kinderen van God vervolgen, die hebben iets ergs te wachten. Ach, laten we daar maar niet over praten. Dat willen we maar aan God overlaten.

Neen, het aller — allerergste is als wij

weten, dat er zoo ontzettend veel menschen in Rusland onnoemelijk zwaar moeten lijden, en als we dan niet al ons best doen om hen te helpen.

Dat is het allerergste. Dat heeft de Heere Jezus eens zelf gezegd. Lees maar in Mattheüs 25 :41—46.

Maar, helpen kan dat dan?

O, ja, gelukkig nog wel. Juist die achtergebleven menschen, die immers nergens meer bij hooren, en ook de arme stakkers, die in verbanningsoorden zuchten en al de geestelijken en de geloovigen, die allen kunnen we helpen.

Die menschen krijgen in Rusland geen eten. Geld -hebben ze niet en al hadden ze geld, dan zouden ze vaak toch niets mogen koopen. De eenige manier, waarop deze uitgeworpen menschen aan voedsel kunnen komen, is, wanneer wij hun eten sturen.

En dat gebeurt ook. Al vele jaren lang. Op het oogenblik kunnen we al meer dan acht duizend menschen geregeld voeden. Maar natuurlijk, er zijn nog veel meer van die arme hongerlijders. Die zouden we ook graag een

Sluiten