Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt op ruim 1.000.000, wordt dit aantal in Amerika alleen, ook op een millioen geschat.

Thans zijn wij tot het inzicht gekomen, dat er iets gedaan moet worden om het gebruik tegen te gaan. Toen onze belangen een uitbreiding van het gebruik medebrachten, grepen wij naar de wapenen om anderen te dwingen ons ter wille te zijn. Nu het gaat om de afschaffing, wordt er alleen nog maar gepraat. China geeft geweigerd om de Volkenbondscommissie toe te laten in zijn binnenlanden. Hiermede is natuurlijk een groote gaping ontstaan in onze kennis omtrent de hoeveelheid opium dat verhandeld en verbouwd wordt.

Het ligt voor de hand, dat waar de handel zoo machtig is, onze strijd er tegen, zooals die nu gevoerd wordt, practisch nutteloos is. Men ziet aan de mededeelingen uit Amerika, hoe meedoogenloos een handel is, die groote voordeden weet te behalen, van welke middelen gebruik gemaakt wordt om de alcohol in te voeren. Diezelfde manieren worden ook toegepast door den opiumhandel, zij het op minder ruchtbare wijze. Zoolang er opium is, zal deze handel blijven bloeien.

Thans komt de bestrijdingsmogeltjkheid, het doel van deze antiopiumvereeniging, het doel van dit geschrift.

Bij de bestrijding moeten wij onderscheid maken tusschen de individueele bestrijding en de prophylaxis.

Onder de prophylaxis versta ik het voorkomen van het opiumgebruik. Wij kunnen ook dit weer verdeelen in een individueele prophylaxis en een collectieve prophylaxis. Onder de eerste is te verstaan het voorkomen, dat er aanraking ontstaat tusschen het opium en den mensch individueel. Onder de collectieve prophylaxis is te verstaan het voorkómen, dat het opium een land binnendringt, resp. het binnengedrongen opium weer uit het land verwijderen.

Onder individueele bestrijding versta ik den aan opium reeds verslaafden mensch van dat opium te bevrijden.

Om met het laatste te beginnen. Reeds in een voordracht ter zake naar aanleiding van de oprichting van een anti-opium hospitaal in Bandoen?, zette ik uiteen, dat van een ontwenningskuur alleen dan resultaat is te verwachten, als de medicus het recht heeft om op een gegeven moment den lijder vast te houden, ook tegen diens wil in. In een Fransch tijdschrift lezen wij naar aanleiding van een proces over dit onderwerp: „11 est illusoire d'essayer de mener a bonne fin une cure de démorphinomanie chez un morphinomane, livré a lui

Sluiten