is toegevoegd aan uw favorieten.

Het keizerlijke Weenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegenzin behandelde. Zoo bleek al spoedig zijn voorliefde voor exacte wetenschappen, aardrijkskunde en geschiedenis en zijn afkeer van al wat abstract en lyrisch was. In het bijzonder bezat hij de gave zich scherp en duidelijk uit te drukken. Al jong verdiende hij in dit opzicht zijn eerste sporen. Bij de onthulling van het MariaTheresia-monument in Klagenfurt, den vierden Juli 1873, hield de 15-jarige kroonprins zijn eerste openbare rede. Het oordeel der verschillende leeraren over Rudolfs intellectueele capaciteiten komt in quintessens hierop neer, dat hij een merkwaardige scherpzinnigheid en een groote geestelijke elasticiteit en gedachtenrijkdom vertoonde, maar daarnaast een zekere neiging tot oppervlakkigheid aan den dag legde en zich bij het vormen van zijn oordeel dikwijls meer door zijn gevoel dan door zijn verstand liet leiden.

Wat zijn karakter betreft, daarover bericht Latour in Maart 1868, dus als Rudolf tien jaar oud is, dat hij een goed hart bezit, zeer eerzuchtig is en niet verdragen kan dat een ander kind van zijn leeftijd iets beter doet dan hij.

Verder spreekt hij over een zekere neiging tot optimisme en het omzeilen van moeilijkheden. In latere jaren spreekt prof. Grün van eeïi sterke zucht tot heerschen en een bepaalden afkeer om beheerscht en geleid te worden. Verder vermelden zijn leeraren nog een zekere neiging tot onoprechtheid. Het is niet onbelangrijk in dit verband het oordeel te citeeren van een nicht van den kroonprins, het eenige kind van Elisabeths oudsten broeder, hertog Lodewijk van Beieren. Het was als kind aan een familiediner in Schoenbrunn, dat zij haar neef voor de eerste maal ontmoette. „De kroonprins”, vertelt ze, „zat naast mij en begon mij onbarmhartig te plagen. Hoewel hij nog maar een jongen was, scheen hij toch al het verstand van een man te hebben. Hij was knap en een tijdlang pijnigde ik mijn hersens om mij te bezinnen