is toegevoegd aan je favorieten.

Dokter Heldring's groote conflict

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigen gevoelswereld, die, dit voelde hij met beangstigende duidelijkheid, onbekende gebieden in zich borg; in wie onontdekte mogelijkheden sluimerden, in staat, hij zag het in een soort helderziendheid, een noodlottige tweespalt

teweeg te brengen.

Hij was zoo in den ban van dit voorvoelen, dat hij schrok, toen ze een kleine beweging maakte. Maar ze merkte het niet, ging langs hem heen de kamer uit. Hij hoorde, hoe ze Wongso een paar opdrachten gaf en toen naar de slaapkamer ging.

Alleen gebleven zat hij daar nog lang in dezelfde houding. En langzaam aan drong er door alle verwarrende gedachten één vraag naar voren: waarom ze juist nu met die bekentenis gekomen was. Hij moest het haar vragen, het was noodzakelijk dat te weten.

Traag, als met tegenzin stond hij op, ging de slaapkamer

binnen.

Ze zat voor haar toilettafel en borstelde haar haar. Hij kwam achter haar staan en in een poging iets van de oude vertrouwelijkheid te herstellen, legde hij z'n handen op

haar schouders.

„Hetteke ... waarom kon je me dat nu wèl vertellen,

als het je vroeger onmogelijk was?" vroeg hij ernstig.

Het bleeke gezichtje tegenover hem in de spiegel werd heel strak.

„Zoolang we gelukkig waren kon ik het je met zeggen; er is zelfs een tijd geweest, dat ik het totaal vergeten was. „Dus ... je ben nu niet meer gelukkig met me?" Hij was een stap achteruit gegaan, buiten den lichtkring van de lamp.

„Dat je dat nog vragen moet! Dat het niet tot je doordringt, hoe je me hier dag in dag uit alleen zitten laat. Het werk, het werk en weer het werk! En wat er in dien tijd in mij omgaat, daar bekommer je je niet om."

„O, Hetty, hoe kun je dat zeggen?" riep hij in een