is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar één ding, dat stroopers altijd liegen en dat oppassers altijd waarheid spreken. Cis werd veroordeeld. Een avond, dat Cis met zijn geweer in den polder lag, kreeg hij een schot langs zijn ooren, hij wist dat dit schot van Beysens kwam. Dit was in zekeren zin een mededeeling van Beysens. Cis was ook al eens een geweer kwijt geraakt, daarom werd hij uitgerekend. Hij had zoo'n lang smal kist gemaakt en die met zink gevoerd en bedaan, daar paste zijn geweer in. Die kist kon hij met het geweer erin naar den geheimzinnigen bodem van de Maas laten zinken. Dan konden de brasem, de bliek en de voorn eens nieuwsgierig aan die kist komen snuffelen, de visschen waren stom zooals Cis doof was. Ze gingen geen geheim verraden. Niemand verraadde een geheim van Cis, de menschen kwamen hem liever waarschuwen als er ergens iets dreigde. Cis, dat mocht nou misschien een barbaar zijn in zijn bombazijnen broek, in zijn schipperstrui, met zijn petje en zijn ongeknipt haar, mijn God, wat een voorname oogen had hij in zijn gezicht en hoe waren zijn mond en zijn kin krachtig en mannelijk geteekend. Neen, Cis was op zijn manier bemind bij de menschen, ze bewonderden hem als strooper, die niet gauw gevat werd. En Cis kon op zijn waakzaam hondje aan voor de geluiden, die hij vanweges zijn doofheid niet hoorde. Hij had een slecht gehoor, dat was waar, maar hij had ook nog een hulpmiddel in de fijnheid