is toegevoegd aan je favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in zijn huis zou gebeuren. De jongens waren weggestuurd. Dokter van Taeke zou geen geluid, geen schreeuw geven. Hij zou zichzelf als een man laten opereeren. Zélf had hij gewild dat al zijn jongens zouden komen kijken, maar de chirurgen vonden dat niet goed. Mevrouw van den dokter had de jongens weggestuurd, wie weet, of ze niet bang was, dat haar man toch zou schreeuwen en dat de jongens dat van vader zouden hooren. Voor haar zelf gaf dat niets, als hij schreeuwde dan zou zij hem er te liever om hebben, dat hij die kreet van zwakte gaf.

— Waarom hebt ge de jongens het huis uitgestuurd?

— Ik ben wat zenuwachtig, zei zij, en ik vrees, dat de jongens mij nog meer nerveus maken.

— Gij moet niet zenuwachtig zijn, zei haar man.

De chirurgen legden dokter van Taeke in zijn eigen spreekkamer, daar gingen ze hem met hun instrumenten te lijf in zijn gekwelde zij. Zij hadden hem de chloroformkap op willen zetten. Hij kwam daarbij overeind. Hij duwde hun handen terug.

— Neen, mijne heeren, zei hij, ik ben een man. Weg met die chloroformkap, geef mij liever een cognacje, en geef mij een sigaar, want daar heb ik trek in.

Hij kreeg zijn cognacje, hij had daartoe een eigen