is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het raam tikken, om zijn aandacht te vragen. Als hij opkijkt lacht en wuift de kanker hem toe, om hem te groeten en voor de goede verstandhouding. lederen keer opnieuw voelt Janus de Mert den grooten angst met vaart door zijn lijf gaan. Hij gaat weer zitten en kijkt met groot open, starende oogen naar den vloer. Hij voelt zich vallen met schokken en het toenemen van het bewustzijn, dat hij nu dus voor het leven verloren is.

Hoe is het nadien gegaan. Janus de Mert was iets gewilliger geworden, hij was bij dokter van Taeke op het spreekuur geweest. Later is hij naar de specialisten in 's Hertogenbosch gegaan, de menschen zeiden, dat hij ook nog naar Amsterdam geweest moet zijn, dokter van Taeke had hem daar naar toe gestuurd, wie weet of dokter van Taeke er niet zijn duister pleizier aan gehad heeft, dat Janus de Mert overal hetzelfde zou hooren uit de geleerde, kille en verschrikkelijke monden:

— Ja, het is juist, u lijdt aan maagkanker.

Zeker, Janus de Mert heeft maagkanker, daar is geen verhelpen aan, hij is er te laat bij, dat komt door zijn twijfel en uitstel om naar den dokter te gaan. De schrik heeft hem nu te pakken gekregen, hij ligt in zijn bed en wordt opgepast. Maar toch wordt er nog stiekem op de hazen van den dokter geschoten, dat houdt niet op. Want die Janus de Mert, hij ligt

Dorp aan de rivier

10