is toegevoegd aan uw favorieten.

Moeder ik sterf

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tak raakte los, en verpletterde de schedel van den oude. Er was niets te bewijzen. De man was met leege handen, en zonder knots de wildernis ingegaan.

Monsen boog zich over de oude negerin, en legde even zijn hand op haar schouder. Hij zei:

„Ik zal geld achter laten bij het dorpshoofd, — opdat hij voor je zorgen kan en eten geven!"

De vrouw gaf geen antwoord; zij keek hem slechts ononderbroken aan, en draaide zich plotseling met haar gezicht naar den muur toe.

Even verstomde de blanke, en begreep.

Het dorpshoofd zou zeggen: waarom een oude vrouw nog langer voeden, als ze toch moet sterven. Haar handen blijven rusten in haar schoot, en zijn niet meer in staat te werken.

Tegenover den blanke zou hij zwijgen en 't geld aanvaarden. Voor iederen dag zou hij 'n mand maniok, en groenten, en 'n geroosterde kip beloven.

Met een beklemd hart verliet Monsen de hut.

Toen hij later in het dorp terug kwam, werd er hem verteld, met veel misbaar en opgeschroefde droefheid: den nacht, nadat de „jonge blanke heer" bij haar was geweest, had de oude vrouw zich opnieuw te dicht bij het vuur gelegd. Zij was in slaap gevallen en verbrand' ...