is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

prestige van de regeering heeft met dit geval niet alleen niet geleden, het is gestegen, omdat de a.r. met zijn ingrijpen heeft laten zien, dat de regeering dergelijke uitglij-partijen van een controleur accepteert noch duldt, net zoo min als andere blanken de domheden van zoo'n controleur kunnen of willen aanvaarden, in dit geval Fetter. Die dus niet alleen niet schuldig staat tegenover de regeering, maar het wettelijk gezag een dienst heeft bewezen."

Kraus glimlachte.

„Mijnheer Fetter, u had advocaat moeten worden. Ook dat klopt met de inlichtingen, die ik over u kreeg. U kunt praten. Maar laten wij niet afdwalen. Wat geweest is, is voorbij. En wat komen gaat, dat weten wij nog niet. Voor het oogenblik zijn wij het echter eens. U gebruikt geen ambtenaren meer als marionetten. Eventueele klachten legt u aan mij voor. En wat den heer Valenteijn betreft, ik hoop en verwacht, dat u voortaan goed met hem kunt opschieten. Zullen wij dat zoo afspreken?"

„U kunt op mijn volle medewerking rekenen."

„Goed. Nu nog even over die door u weggezonden heden en den aanval op den heer Betterman. Waarom heeft u den controleur eerst verteld, dat u ruim honderd menschen had weggezonden, terwijl het er later, volgens uw schrijven, slechts dertig bleken te zijn?"

Fetter keek Kraus even zoo verwonderd aan, dat deze moest lachen. Toen belde hij.

„Een oogenblikje, mijnheer Kraus. Wij zullen de papieren er bij halen."

Hamid verscheen.

„Breng de bundels maar hier en jij blijft wachten."

Fetter zocht zijn aanteekeningen van zijn gesprek met Valenteijn op en gaf die aan Kraus. Deze, na een nieuwe pijp gestopt te hebben, las die aanteekeningen heel langzaam en aandachtig door.

„Dank u. Nu begin ik de zaak zoo langzamerhand te begrijpen. Niet u, maar de heer Valenteijn heeft over honderd menschen gesproken. En u heeft hem kalm laten kletsen. En