is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenvoudige menschen, tusschen de rotsachtige bergen, over het door den joligen wind zacht golvende water. Hier kwam hij tot droomen in vergulden schijn over wat kwam, tot vergeten van wat was. En zij paste volledig in die droomen. Haar sterke frissche jeugd, haar lenige soepele gang, haar sprankelende geest, haar sierlijke handen, een beetje te groot en te sterk misschien, haar oogen, klaar en blauw als het water, haar haar, dat van ragfijn gouddraad leek te zijn in de dartele zon. Het was een sprookje.

Maar toen hij even het merken, wat er in hem groeide door en voor haar, trok zij verwonderd de fijne wenkbrauwen op en keek hem wat spottend aan. Dat was Fetter genoeg. Den volgenden ochtend vroeg bracht een blank en proper bootje hem weg over het kabbelende blauwe water.

Wachtende op een groot druk station op de aansluiting van een locaaltreintje, stoof er uit het aanhoudende gedrang van komende en gaande reizigers iemand af op den niets zienden, diep in zichzelf gekeerden Fetter, die hem hard bij een arm greep en wakker schudde.

„Ben jij Fetter, of ben jij Fetter? Kerel, word wakker en sta niet zoo godverloren te kijken."

Fetter keek in het oolijke, wat bleeke en magere gezicht voor hem en door alle gevoel van hopeloosheid heen brak ineens de vreugde.

„Bob Godrich," en hij vatte de hem toegestoken hand in zoo'n ijzeren greep, als was die hand het eenige, waaraan hij zich nog vast kon houden. Waarachtig, hij was het: Bob, wien als jongen altijd alles lukte, de roekelooze, die de gewaagdste streken kon uithalen zonder ooit een schrammetje op te loopen, die nooit loog, nooit een kameraad in nood in den steek het, die geen onrecht duldde, altijd vroohjk en vol moppen, de heveling van velen en de aartsvijand van verscheidenen. Hij had een ontelbaar aantal jaren over de H.B.S. gedaan en was een uitnemend vlieger geworden. Meer wist Fetter niet van hem af, omdat hij hem in vele jaren niet gezien noch van hem gehoord had.

„Mensch, wat doet dat goed jou eindelijk eens weer te zien.