is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt door vernietiging in tallooze en de wreedste vormen. Maar hoe oneindig in variatie en methoden de dood ook het leven tracht te overwinnen, tot nu toe is het leven er nog steeds. Alleen is door de voortdurende opruiming van alles wat niet tegen den dood bestand was, het leven gedwongen geworden zich in steeds perfecter vorm te uiten.

Het moge dus waar zijn, dat de heerschende actieve kracht in het heelal een negatieve is, dat wil zeggen negatief voor het ego, door de bereidheid van het leven zich te meten met die kritische kracht, zijn de edelste levensuitingen en vormen ontstaan, omdat alleen die vormen stand konden houden.

Zou dit niet ook gelden voor den mensch in zijn leed en geluk? Dat ons geluk blijvend bedreigd wordt door het leed in tallooze vormen en variaties? En dat het geluk ten eerste bereid moet zijn zich met het leed te meten met de kans van ondergang, als het niet zuiver van kwaliteit is en ten tweede zich door dat leed, wil het in stand blijven, moet laten modeleeren tot steeds grootscher vorm?

Er liggen tallooze stukken marmer, waaronder van de prachtigste kwaliteit, in de aarde, die nooit in handen zullen komen van den meesterbeeldhouwer en öf daar blijven liggen of door dezen of genen verknoeid worden tot nutteloosheden.

Er zijn tallooze menschen, mogelijk met de prachtigste hoedanigheden, die nooit leeren begrijpen wat leed kan doen en onberoerd door het leven gaan, zonder vreugde en zonder pijn, of in hun prille jeugd verknoeid werden tot nutteloozen.

Zij vormen de massa, die door leed gerijpte geesten uitstoot en hen, volgens jouw redeneering, door schande en honger dwingt zich te blijven onderwerpen aan haar wetten.

Zou het niet kunnen zijn, dat zij, die zich als uitgestootenen voelen, nog niet geheel vrij zijn, nog niet afgebeeldhouwd zijn, zoolang die massa hen nog pijnigen kan? Dat dus die honger en schande slechts verdere toetsingen zijn van 's menschen kwaliteit en aansporingen tot terugkeer of verderen groei?

Dat is het wat ik nu, bereid en opzettelijk (tenminste in mijn beste oogenblikken), ga ondervinden. Blijk ik niet van de goede hoedanigheid te zijn, dan ga ik te gronde.