is toegevoegd aan uw favorieten.

Het begon met Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BEGON MET NAPOLEON

terwijl ze geen van drieën zijn groet beantwoordden, doch er zich toe bepaalden hem wat spottendwantrouwig aan te zien.

„Band liep leeg, even voor Hasselt," antwoordde hij.

„Moest je repareeren?" vroeg Kaleb hem scherp aanziende.

„Ja. Wat dacht je anders? Ik kan toch niet op „een lekke band rijden?" snauwde van Andel.

„Koest maar, koest maar," suste meneer Kaleb, „het is zeker omdat je een beetje geld meebrengt, „dat je zooveel praats hebt?" vroeg hij dan.

„Ja, natuurlijk heb ik die vijf honderd pop bij „me; dat had ik toch beloofd! Maar ik heb nog „wat anders ook."

„Wat goeds?" vroeg Jenny.

„Natuurlijk!"

„Nou ja, begin maar vast met die vijf honderd „pop," zei meneer Kalman.

„Jawel, kalm an!" zei van Andel, terwijl hij een sigarettenkoker uit zijn zak haalde en rustig een sigaret opstak.

„Schiet op, verdomme!" schreeuwde ineens Kaleb. „Jij hebt wat... jij hèbt wat... ik zie het aan „hem... zijn handen beven... !"

Van Andel zag hem spottend en uitdagend aan.

„Last van je zenuwen, Kaleb?" vroeg hij dan. „Vraag aan Jenny om een praline!"

Hij haalde nu zijn portefeuille voor den dag en kreeg daar vijf biljetten van honderd gulden uit, welke hij één voor één op de tafel smeet. „Ziedaar: „een... twee... drie... vier... vijf!"

Het gezicht van het geld scheen althans Kaleb