is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te werken. Dat is dan dus uw huiswerk tegen de volgende keer."

Hij wendde zich om, schreef het bord snel vol met eenvoudige plus-en-min sommetjes zonder zich daarbij te laten afleiden door de enkele verdachte geluiden welke hij achter zijn rug hoorde.

Ze mocht dan intelligent zijn, zooals meneer Vignol beweerd had en vaak bij intuïtie voelen en begrijpen wat anderen pas na lange en nauwgezette studie zich eigen maken, op het stuk van de Algebra bleek van die heerlijke intuïtie niemendal!

Integendeel; haar vraagjes waren even zoovele bewijzen van de pijnlijke begrensdheid van haar kenvermogen!

Toen het bord vol was, wendde hij zich om, ging bij het raam staan en keek toe of ze nu werkelijk die sommen in haar schrift overnam, hetgeen inderdaad het geval bleek te zijn.

Maar ineens uitte ze een kreet.

„De punt van mijn potlood breekt!"

„Slijp er dan een ander aan," sprak hij.

„Ik heb geen mes," antwoordde ze bedeesd en op een kindertoontje.

Hij haalde even zijn schouders op, trad op haar toe, haalde een knipmes uit zijn zak, nam haar het potlood uit de hand en sneed er een nieuwe punt aan.

„O... erg lief van U . . zei ze. „Maar niet te spits ... niet te spits . . . dan prik ik door het papier."

Even later schreef ze weer en ze was nog bezig, toen het half tien sloeg.

„Zoo. Nou, tot de volgende keer," sprak hij kort en dan ging hij heen.

„Dag meneer," zei ze op een lieven toon. „Ik heb het erg leuk gevonden!"

Het volgende halfuur was voor rekening van Ir. Steven