is toegevoegd aan uw favorieten.

Blank om zes

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat weet ik zelf niet, maar toen U aan me werd voorgesteld dacht ik ineens aan de woorden.

So ist er endlich da, der Augenblick Und Karl darj diese theure Hand berühren!

Hij lachte wat verlegen, wist blijkbaar niet wat hij

daarop zeggen zou. x ,

„Tja," zei hij dan maar, „maar we gaan dan nu toch

met het Engelsch beginnen."

„Zou 't heusch waar zijn?" vroeg ze met een schalksch

„Ja, natuurlijk, daar kom ik toch voor! antwoordde

hij ook lachend.

„Nu ja, maar U is toch een man van teveel fantasie en met te veel initiatief om U angstvallig aan zoo n schoolsch programma vast te klampen! Maakt U 't liever wat boeiend, dat kunt U best! Ik voel, dat U vreeselijk levendig en plastisch zult kunnen vertellen. Een sprookje van Andersen bijvoorbeeld. De standvastige tinnen soldaat \ Maar ik interesseer me ook erg voor parapsychologie en dat doceert U desgewenscht ook!"

„Eventueel, ja," gaf hij toe.

Ze babbelde maar door, terwijl ze hem met den blik uit haar mooie oogen heelemaal vasthield, zoodat hij niet veel anders doen kon dan maar nu en dan een enkel woordje er tusschen te zeggen of eens te lachen.

„Maar weet U," sprak hij ten slotte, „als ik me nu met houd aan de door ons vastgestelde indeeling van het leerprogramma, dan wordt het een chaos, dan loopt het heelemaal in de war!"

„Och ja, dat is ook zoo," gaf ze dan goedig toe, terwijl ze hem nog eens erg verlokkend toelachte. „En dat zou heel sneu zijn, hé? Of zou U het toch eigenlijk niet erg vinden?"

Blank om Zes. 5