is toegevoegd aan uw favorieten.

Tooverlantaarn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat haar kon lokken in verjaarspartijtjes en gezellige avondjes en uitvoeringen van het gemengd koor met bal na en lezingen van „Het Nut" met bal na en voorstellingen van de tooneelvereeniging „Houdt Heerenhaghen hoog" met bal na. Ze schuwde dit gezelschapsleven, waaruit meer en meer naarmate de maanden vergingen haar een vijandigheid tegemoet sloeg, tegen welke ze geen onmiddellijk verweer had. Drift... kwaadwilligheid ... eiken openlijken aanval kon ze begrijpen. Maar deze hatelijkheid onder het masker van een glimlach was haar vreemd en deed haar verschuwd en treurig voelen als een gevangen wild dier. De enkele keeren, dat ze zich uit haar isolatie liet lokken vloog ze gedurig met haar te wijden wiekslag tegen de omrastering van hun kleine wereld op.

— Zou jij niet graag verloofd willen zijn, Floortje? —

Dat was op het verj aarspartijtje van Mies Gerritsen.

— Nee waarom ? Al dat gewacht! —

Mies je draaide den verlovingsring, die sinds kort haar mollig handje sierde, om en om.

— Je kunt toch niet altijd dadelijk maar trouwen. Als een man nou nog niet genoeg verdient... of nog moet afstudeeren of zoo... —

— Als je verloofd bent, hoef je toch niet altijd... met alles... te wachten —, giechelde Jeanne van Rijn, dochter van den gemeentearchitect. Ze was niet verloofd en kon het dus zeggen.

— Ik zie niet in, waarom je je eerst verloven zou. Je kunt toch altijd nog zien of je trouwen wilt... of niet... als iemand je dat vraagt. —

— Dan loop je kans, dat niemand ooit met jou trouwt, Floortje, al heb je nu nog zooveel verbeelding... als je niet