is toegevoegd aan uw favorieten.

Een martelaarskroon voor Joris Praet

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onder een deksel; Wijnemie wilde 't volstrekt niet weten en niemand kwam royaal den winkel door. Het scheen toch wel waar te wezen, dat de tuin van juffrouw Koster uitgang had op stille erven en verlaten stegen, door poortjes, welke zoogenaamd dicht zaten. Wie zou ’t zeggen? En wie zou ’t zeggen, of niet over de lage schuttingen heen een man zijn maat een opzetje gaf? In het ontvangen harer vrienden was de weduwe Koster overigens vrij, veldwachter Teunis kreeg niets te doen, de rust en de orde werden niet verstoord. Als Wijnanda niet verkoos om ruiterlijk haar voordeur open te zetten en haar groote achterkamer goed te verlichten, dan was dat haar zaak. De buren bleven natuurlijk niet achter in praatjes bij zooveel geheimzinnigheid, doch ook dit tenslotte ging alleen Wijnanda zelf aan.

Vreeselijk woedde de ziekte onder de wallen; de jonge dokter stond er machteloos tegenover. Het Kistenslop stierf bijna uit. Burgemeester Wittensteen, die nu den ernst toch inzag, bepaalde, dat de vrouwen uit dit slop niet langer bij de pomp in de Kerkstraat mochten komen; een waterwagen hield voor den ingang stil en verstrekte aan de gezinnen zooveel emmers als men wenschte. Maar ’t was met de sloppen al te ver heen. Het slop van Pluygert bezat niet eens erfjes; pal stonden de huisjes daar tegen 't steen. In ’t slop van Pluygert woonden meest zoetwatervisschers; de palingkarretjes, waarmee zij ’s middags den kant van 't zand opgingen, werden er 's avonds omgekeerd tegen den muur gezet. De vrouwen spoelden het vischgrom eruit en gooiden 't in de goot, waar de magere katten van alle sloppen een onthaal vonden. En als de katten schoon alles hadden opgemuisd, kwamen de blauwe vliegen nog zitten op de glimmende plekken. —

— In 't Schrikkelslop verkoos de oude dokter Stompelok nooit een voet te zetten; men riep hem ook maar niet meer. Een buur kwam ’t wel zeggen, als er ziekte was; dan gaf hij het gerenommeerde recept zijner poeders en drankjes mee. Dokter Stompelok sloeg metterdaad wel eens taal uit, maar hij kon moeilijk grof