is toegevoegd aan uw favorieten.

Bruggenbouwers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eischen. . .", zegt Axel Kroeze, „door zijn vakvereeniging werd hij een man met een ruggegraat . . Wedzieg weet ook nog iets. „Hij schopte de boel in het honderd", zegt Wedzieg, „jouw mensch . . Nu komt Dasselaar uit de hoek: „Hij praatte over gemeenschap en gemeenschapszin — die mensch, en hij dacht: hoe krijg ik mijn beurs wat zwaarder?"

Zoo gaat het nog een tijdje door . . .

En dan begint Look plotseling met een zachte koppige stem over wat anders te praten. Het is min of meer bevreemdend dat Look dat doet. De heeren buigen zich wat voorover. Look?, is dat Look? Hij roert in zijn koffie. „Die nieuwe godsdienst", zegt hij schuw, „ik — ik dacht er nu juist aan. U weet er natuurlijk ook een en ander van. U heeft er natuurlijk ook van gehoord . . . van gelezen?, ontstaan in Oxford, in korte tijd verbreid over de gansche aarde. Ik vraag mij af. . . vraag mij vaak af, nu ook weer bij dit gesprek, telkens als ik mijn krant lees ... als ik voor mijn klas sta in school ... er zit zoo'n stuwkracht in die beweging, zal zij nu . . . zal dit nieuwe — deze geestelijke weerbaarheid alle verschil in — in zienswijze, in opvatting en overtuiging, tusschen mensch en mensch, groep en groep kunnen beheerschen en omvatten en opvoeren tot een sterke eenheid, een hoogere eenheid ?" Het is of Look met éen oog de kring rondkijkt, of hij bang is dat er om hem gelachen zal worden, hij strijkt nerveus door zijn dunne haar. Nee, er wordt niét gelachen aan de leestafel. De heeren vinden dit alles te onbenullig. „Een nieuwe godsdienst?!" Men kijkt er Look nog 's op aan. Men ziet Look opeens in een heel ander licht. Men heeft opeens minder respect