is toegevoegd aan je favorieten.

Wat Wung met de zon deed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XIX

SPORTIEVE HOLLANDERS

De ministerraad vergaderde in de ruime hoge zaal. De heren wachtten geduldig, tot de president de hamer met een korte tik op tafel zou doen neerkomen en de vergadering voor geopend zou verklaren.

„Mijne heren,” sprak de voorzitter, „het is mij een genoegen, u dit keer bijeen te hebben kunnen nodigen terwille van een aangenamer zaak dan gewoonlijk in deze tijd. Ik heb gemeend, het onderwerp van onze aanstaande besprekingen stipt geheim te moeten houden tot op dit ogenblik, maar zoals u zult weten, enkele feiten en geruchten zijn reeds doorgedrongen tot het gilde van nieuwtjes jagers dat zich „de pers” noemt. Enfin — wij beleven ook wel eens iets goeds door de pers, dus zal ik mij hier niet verder over uitlaten.

De kwestie, waarbij ik uw aandacht wenste te bepalen is van vérstrekkende aard. Zij begon vrij humoristisch. Toen ik korte tijd geleden op het punt stond mij naar mijn departement te begeven, werd ik om audiëntie verzocht, en wel met het bijvoegsel: „zeer dringend”. Tot mijn verwondering bleek de delegatie te bestaan uit twee jongens van de H.B.S., en een Chinees student van de Pekingse universiteit! De zaak bleek echter al spoedig interessanter dan ik vermoedde. Men deed mij namelijk het voorstel om mij persoonlijk te overtuigen van de bruikbaarheid van een buitengewoon belangrijke uitvinding —”

Hier pauseerde de minister-president even. Acht hoofden waren in gespannen aandacht naar hem toegewend. Acht paar ogen hingen aan zijn lippen. Hij nam een teug water en vervolgde: