is toegevoegd aan uw favorieten.

De sluier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telijk-lief en zoo zonder zweem van verwijt, klinkt hem toch als 'n verwijt, omdat hij die hartelijkheid voelt als onverdiend. Maar hij sust z'n geweten met de koele overweging, dat hij, van den anderen kant beschouwd, er toch niet onverstandig aan heeft gedaan. Er zijn nu eenmaal dingen, waarover men niet kan praten, zonder met alle gevoel van convenance radicaal te breken ; dat hij niet ruiterlijk voor de waarheid heeft durven uitkomen, is beroerd, zeker ; maar 't is 'n noodzakelijk gevolg van menschelijke verhoudingen, die met niet nog zoo'n sterken wil te verwringen zijn. Over 'n gebrek aan je gehoororganen of aan je gezichtsorganen praat je met het grootste gemak, maar over 't onschuldigst mankement aan je geslachtsorganen praat je niét, in 't geheel niet, omdat 't iets heel anders is. Hij hoeft er zich dus ook eigenlek volstrekt geen verwijt van te maken, 't is geen bedriegerij in den gewonen zin, want ieder ander fatsoenlijk mensch had in zijn plaats net eender gedaan ; hij kan er z'n hoofd gerust op neerleggen. Ook wat betreft het verloop van de zaak. Alles gaat zoo goed als 't maar kan ; de operatie is naar wensch afgeloopen, Zaterdag kunnen de draden er al uit; als 't 'n beetje wil, kan hij Zondag al weer naar de Staaders gaan en dan weet niemand 'n sikkepit van 't heele geval af. Het eenige wat hem misschien moeilijk zal vallen, dat is zich goed te houden, als ze over z'n vermeende ongesteldheid praten, niet te blozen of 'n raar gezicht te