is toegevoegd aan uw favorieten.

Wijsheid en schoonheid uit Indië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gamelan, met de sprinkeling van luide luiten, en de weemoed van vaag-weenende viool, en de donkere dreuning van somber-droomenden gong....

O! De gamelan, lang vergeten in mijn laatste leven in Europa, de gamelan, die mijn ziel ééns hield bevangen met een wondere charme van geheim, zooals géén andere muziek ooit heeft gedaan, de gamelan, die muziek uit vreemde, verre sferen, waar géén westersch geluid ooit dóór kan dringen, de sferen, waarin het hindoeïsme en het boeddhisme zweven, van dood, en vergetelheid, en eeuwigheid, waarin de hóógste vreugde altijd weemoed is, om den doem, die er op rust van het vergankelijke, dat ééns moet

sterven....

De gamelan, uit de verte, in den nacht, dat is zacht als het lokken van den dood, maar een dood zonder pijnende smarten, een ganschelijk zoet vergeten, een wèg-zweving, vèr in vage sferen, waar alles zacht zou zijn en donzig, heenglijdend op de droomerige rhythmen van die verrukkelijk melancholieke ziele-muziek ....