is toegevoegd aan uw favorieten.

Samenleving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kop kwam vlak bij Gerard, dezelfde walgelijke jeneveren bier-walm van zooeven sloeg dezen in het gezicht.

„Niet?!... D&dr dan!" — striemde hij, en met volle kracht mokerde zijn vuist neer op de borst van den andere. Het bonkte hol, gevolgd door een akelig reutelend piepen. Gijs tuimelde

„O ...." — kreunde hij zacht, zwikkend achterover en — instinktief met de armen hoog-tastend om zich heen naar steun — smakte hij tegen den vloer.

Even stond Gerard ook beduizeld. Met verwilderde oogen staarde hij op Gijs neer: het lange lichaam zenuwtrok nog even, als onder hevige pijn... een lange zucht, en dan lag het stil. Uit den nauwgeopenden breeden mond sijpelde een dun-straaltje bloed. Maar door de pijn aan zijn hand werd Gerard zich plotseling de werkelijkheid bewust. Het zien van dat bloed verschrikte hem. Een plotseling vermoeden joeg hem een rilling door het lichaam. Haastig boog hij zich over Gijs heen, wilde hem bij de schouders opheffen.

„Wat is dat nou, Gijs?... Kom, sta op, kerel. Ik zal je helpen," drong hij vriendelijk.

Maar de stoker hing loodzwaar aan zijn armen, slap knikte het hoofd voorover.

Vervaard legde hij het lichaam weer neer, schielijk tastend met bevende vingers links over de borst.

„Dood" - stamelde hij ontzet na een wijle. „Dood?" — herhaalde hij iets luider—als geloofde hij zichzelf niet — met een huilerigen toon in zijn stem, en hij tastte