is toegevoegd aan uw favorieten.

Litteraire wandelingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boulevard Monmartre en de groote Opera, als tweede en derde brandpunt van Parijs kan de place du Theatre Frangais en de boulevard St. Michel gelden. Rome heeft den Corso. In Keulen is het de Hochstrasse. Op al die plaatsen bereikt het leven dier steden zijn hoogste expressie. Nergens is die expressie aangenamer dan op de Puerta del Sol te Madrid. Deze plaats is het ideaal van eene place publique. De hoofdstraten der stad komen allen daar monden en voeren de menschen daarheen als naar een reservoir. Gevuld komen de met muilezels bespannen tramways daar aan en gevuld vertrekken ze van daar. Men kan er blijven staan praten of stilstaan zonder in het oog te vallen. Voor zoover ik weet, is deze eigenaardigheid in geen enkele groote Europeesche stad te vinden. De vorm der plaats heeft iets van den Dam in Amsterdam, maar zij is grooter en de Dam is hoofdzakelijk passage-punt. Men blijft nooit op den Dam. Men gebruikt hem om op de Nieuwendijk, in de Kalverstraat of in de Warmoesstraat te komen. De Puerta del Sol zelve is het doel van den Madrileenschen wandelaar. Daarvindt hij zijn voornaamste koffiehuizen, daar zijn koeranten te koop, (in de meeste koffiehuizen moet ieder zijn koerant zelf meêbrengen), daar zijn de kiosken, waar cigaren en lucifers te krijgen zijn. Daar staan de voornaamste heeren de voorbijgaande vrouwen te monsteren. De burgerman houdt er een praatje en de werkman staat er te tureluren. De vrouwen, meestal op pantoffels, stappen vlug voorbij, onhoorbaar, het hoofd recht en fier uit de zwarte oogen kijkend