Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II.

„Parijs !" de stad der vreugde en der diepe ellende, het eenige wereldwonder der moderne tijden, hetwelk de zeven der oudheid ver achter zich laat; de groote poliep met honderdduizend armen, welke het nabij en verafliggende tot zich trekt; de groote kanker, welke Frankrijk verteert. Zoo zegt de Deensche criticus Georg Brandes. En terwijl Londen slechts eene agglomeratie kan heeten, eene massa zonder veel invloed op de moderne ideeën en moderne scheppingen, want niet de walvisch maar de leeuw is de koning der dieren, heeft de stad aan de Seine het aanschijn van Europa vernieuwd. Het cijfer 1789 heeft op haar be\el eene grens getrokken tusschen vroeger en later tijd. En nog altijd heerscht zij over de steden van ons werelddeel : indien niet meer door het zwaard dan toch door het woord, door beitel en penceel. Franschman en vreemdeling zien in haar het kolossale rad der Fortuin ; en ieder hopende op de almacht van het toeval, hopende dat hem bij voorkeur het groote lot in den schoot zal vliegen, snelt naar de oevers der Seine. Daar denken zij de realisatie hunner geluksdroomen te vinden. Doch de verzadiging, welke niet de bevrediging is, blijft niet uit. Al wordt er telkens naar nieuw genot gezocht, telkens valt de koude douche der teleurstelling op de kokende

Sluiten