is toegevoegd aan uw favorieten.

De nachtbruid

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit kindertijd mij tergend nauwkeurig nog waren bijgebleven, en allen met het bittere bijgevoel van spijt om de verloren gelegenheid. De kushand mij toegeworpen uit een venster in Napels, de buitengewone, meer dan moederlijke zorg van het hotel-kamermeisje in Weenen, de rozen mij op straat in de hand geduwd ergens in Zuid-Frankrijk door een jonge Spaansche, de arm om mijn hals en de kus op mijn wang die ik eenmaal plotseling voelde in een donkeren tuin waar ik naar muziek stond te luisteren en die ik, o stugge kwezel die ik was, nijdig en verontwaardigd afweerde — hoe vaak en hoe plagerig vasthoudend hebben ze door mijn droomende dagen en mijn slapelooze nachten gespookt, toen de ijskorst van jongenstrots lang gesmolten was, maar de meisjes ook evenredig voorzichtiger waren met haar toenadering.

En nu, op den afstand van een halve eeuw, kan ik nog niet zonder glimlach dat fijne spel van zoeken en verschuilen over en weer beschouwen, en iets waars erken ik in mijn vaders meening, dat het ook den Ongezienen die de figuren van dezen gracieusen dans zoo heimelijk beheerscht, wel menigmaal vermaken moet.

Let wel, lieve lezer, tot den tijd dat ik Emmy Tenders ontmoette, was ik groen als gras. Het was nooit in mij opgekomen eenig verband te zoeken