is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Frauke antwoordt: „Och ik har wosken en dou mos 'k boudel eerst weer wat schoonmoaken, want zoo as 'k d'r oetloop, zoo kom 'k er ook weer in".

„Joa dou 'k mien verziete kloar moakte, dou zee 'k in mie zulf: „Frauke zei wel weer loat komen, want dei het eerst aaltied 'n gefietje van ander wereld overal mit, net as alle mensken die gain kinder hebben".

Frauke is inmiddels gaan zitten en schijnt de opmerking zeer vleiend te vinden, want ze lacht zoo genoegelijk en zegt: „Hou gait 't mit joe en 't. lutje-potje? goud? en Oarend en 't lutje-wicht ook ?"

„ Joa", is 't antwoord „dat gait nog al. Oarend is an 't wark in Doomnie's toen, moar ik zee tegen hom: „Oarend", zee 'k, „doe huifst van doag nait in hoes komen veur 'n uur of tien 't oavend". „Woar mout ik den hén ?" zee he. Ik zee: „da's mie neggeliek, as 't moar nait in harbarg komste", zee 'k". En ter verklaring voegt ze er bij: „Want manluu overal op neus bie, doar heb 'k den zoo'n oafgerakkerden hekel aan en bie 'n kroamversiete benoam, doar passen ze bie as haspel op mouspot".

„En woar is 't lutje-wicht?" vraagt de eerst aangekomene.

„Dei blift an half acht tou bie Ootje; Ootje wol heur zulf hier an deur tou brengen. Dei is toch zoo mal mit 't wicht; 't is van zulf óók 'n Joaptje, mou'j reken".

„Joa da's van zulf", valt Frauke in. „Moar is luj-jong wat rustig?"

„Joa, doar ken 'k nait over kloagen". Beide vrouwen staan even op en kijken in de wieg; inmiddels schenkt vrouw Noord de kopjes vol, doet een greep in de spoelkom met koekjes en legt naast ieder kopje een handvol.

„Och, och! wat 'n alderlaistnuuver jonkje", roept Frauke uit „en hai gruijt ook al. He'j nog al wat te zoegen Teupke?"