is toegevoegd aan uw favorieten.

Olle vrunden in Grönnegerland

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hail nuuver handig wichtje. Lette is n joar ólder en och, veul ken men d'r nog nait op aan, moar jonge, jonge, ik bin voak zoo benauwd, dat doar dei Poepske noatuur hailendaal in zit, want dat is aaltied, as zai 't moar het, den ken heur 't verder niks schelen. Joa, ik mout d r ainliek, as 't goud wezen zei, aaltied op neus bie stoan, dat zai Betje nait aalles oafnemt. Dei is zoo goudelk en

let aalles moar geworden.

Och, och ik bin aalle doagen nog zoo dankboar dat k van dei oplichter nooit weer wat heurd heb, ik heb veur goud oafdoan, hoop ik, mit dat haile smerege Poepenland' . ' „Volk".

„Och heérénk, wat 'n roare stem, o mien gommes wat

schrik ik".

„Kiebst es ooch Volk hier ?

„Joa, hierzoo".

„Ick dart' mich kanzen kewisz e bissel was hinsetzen un ausruhn ?"

„Joa, dat ken 'k aan gain mensk waigern, dei niuide is, want as men dat dut, den wordt men vrouger of loater zulf nog ais wegjagt as men doodoaf is en geern n beetje oetrusten wol. Moar mien gommes, wat kerel bin ie wel

en woar koom ie van doan ?

„Ick bin der Ziegelbrenner Heinrich Heinrichsen, un komme aus der Heimoat. Sünd Sie was die Fru kewesen is von dem Ziegelbrenner Karl Klumper ?"

„Joa, dei bin ik, moar ik heb niks gain Überkespoartes eurt. En ik heb niks mit joe neudig, het is den n drommelse boudel, wat wil ie nou den doch mit mie ?

Nanu, ick bekreife Fru Ziegelbrennerin kanz un koar

nich".

„Nou dat is nou den dat. Moar ik heb laist dat ie ophollen te kletsen van Fru Ziegelbrennerin. Ik hait Trientje Meroakel en as ie wat te zeggen hebben tegen mie, den