is toegevoegd aan uw favorieten.

Inleiding tot de wijsbegeerte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

a. Phaenomenologische: Psychologie.

b. Genetische: Geschiedenis.

c. Systematische: Rechtswetenschap, Staat¬

huishoudkunde enz.

De wijsbegeerte, waartoe hij noch de psychologie noch de sociologie rekent te behooren, verdeelt hij dan verder als volgt:

T. Genetische philosophie: Erkenntnisslehre.

TT. Systematische philosophie: Principienlehre.

A. Algemeene: Metaphysica.

B. Bizondere: a. Naturphilosophie.

b. Geistesphilosophie. (Ethica, Aesthetica, Godsdienstwijsbegeerte.)

Uit deze voorbeelden zien wij, dat niet alleen de definitie, maar ook de nadere indeeling der wijsbegeerte zeer uiteenloopt bij de verschillende schrijvers. De een neemt het begrip veel ruimer dan de ander; de een brengt er onderwerpen toe, die de ander er uit afscheidt. Maar hoe onderling uiteenloopend ook, wij bemerken er toch uit dat er ten minste enkele gebieden zijn, die over 't algemeen eenstemmig gerekend worden te behooren tot het veld der wijsbegeerte; en wel T°. de theorie van het denken (logica en methodologie) en de leer van het kenvermogen, 2°. de metaphysica, die streeft naar eene samenvatting der menschelijke kennis tot een harmonisch samenhangende levensen wereldbeschouwing. Men moge over de waarde der laatste denken gelijk men wil, in zooverre zij beoefend wordt hoort zij thuis in de wijsbegeerte; en wat de eerst-