Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ander onderdeel van de speciale wetenschap, die ons tot elkaar brengt.

Nu ik evenwel het voorrecht heb hier een zooveel ruimer auditorium voor mij te zien, grijp ik deze gelegenheid — die mij toevalligerwijze binnen een half jaar voor de tweede maal geboden wordt — gaarne aan, om over een onderwerp te spreken van meer algemeene strekking, een, waarvan ik althans verwachten kan, dat het bij een grooter deel van de aanwezigen belangstelling kan wekken.

In verband met het feit dat mijne leervakken, hoewel alle min of meer van een scheikundig karakter, mij in de eerste plaats belast doen zijn met de opleiding van de pharmaceutische studenten, wil ik in dit uur mijne meening zeggen over de verhouding van de Pharmacie tot het Hooger Onderwijs.

Eeuwen geleden was de werkkring van den apotheker een geheel andere dan tegenwoordig.

De behandeling en genezing van zieken was in haren geheelen omvang toevertrouwd aan een categorie van menschen, die oudtijds hier ten lande „medicijns" genoemd werden en die toen reeds tot den geleerden stand bij uitnemendheid behoorden. Zij verzamelden hunne kennis aan de hoogste inrichtingen van onderwijs en vóór de stichting van onze eerste Hoogeschool — de Leidsche in het jaar 1575 — togen onze medische studenten — toen wat minder talrijk dan tegenwoordig ! — ter verkrijging van het Doctoraat in de Geneeskunde naar een der buitenlandsche Universiteiten, van welke die van Oxford, Orleans, Bologna, Padua, Praag en Heidelberg bij de bewoners der Noord-

Sluiten