Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

concurrentie op loven en dood, on voorts in schelle kleuren, luide klanken, reclame en in 't algemeen in eene zeer groote overschatting van het levensgeluk dat het stoffelijke schenkt — die tijdgeest brengt niet veel licht in de harten.

Het materialisme als wetenschappelijk stelsel van wereldverklaring is overwonnen, maar het maakt daarenboven nog veel erger fiasco als brenger van levensgeluk. En geen wonder dat! De menschenziel kan niet loven bij brood alleen. Zij snakt naar iets anders. Zij verhongert te midden van de grootste weelde en van don meest uitgelezen rijkdom. Een kox'te opflikkering soms bij 't behalen van succès; bij 't uitvinden en ontvangen van een nieuwen prikkel — maar daarna treedt de duisternis weer in voor het zieleleven, een duisternis, welke al meer en meer benauwend wordt. Er is nu eenmaal in onzo natuui neergelegd de drang naar het oneindige, naar het ideale, de drang om te streven met al onze krachten naar een geestelijk doel, dat hooger ligt dan dit tijdelijke en stoffelijke leven ... en een mensch verwaarloost of dwarsboomt nimmer ongestraft zijn hem van God gegeven natuur.

Ook de rijkste schatten, ook het schitterendst succes bevredigt niet op den duur. Niet alleen zijn al deze dingen vergankelijk, maar na korten tijd gaat ook de lust er af. O, dat diep ongelukkig lijden onder deze stofvereering en genotzucht. Beklagenswaardigen, wier stemming is als die van onzen Prediker: „alles „is ij del! Wat heeft de mensch aan al de moeite, die „hij zich geeft onder de zon? Al de dingen zijn verfoeiend — onuitsprekelijk. Wat er geweest is, dat

Sluiten