Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Elise had zich met haar weelde-behoefte teruggetrokken in haar boudoir. Daar had ze zich een nestje gebouwd om haar geest te laten rusten in het genot van het lieflijk zachte om haar heen. Zooals het lichaam moe van werken welbehagelijk rust op het donzen bed, zoo zou haar geest zich neervlijen in de stemming van rose rozen en jong groen van dit intieme hoekje.

Hier had ze haar bureautje met schemerlamp, haar portières met draperieën, haar photo's en reisherinneringen, fantasie-meubeltjes met borduurwerk, haar ezel met een of ander schilderstuk van een vriendenhand. Hier schikte ze winter en zomer in kleine en groote vazen de bloemen om zich heen, die Ammerberg als een verrassing voor elke week uit de stad besteld had. Dit was heelemaal haar eigen terreintje, waar ze telkens verplaatste naar den drang van haar smaak. Met een pijnlijk gevoel had ze gezien, hoe de groote verhuiswagen was aangegaapt door een troepje, dat er naar stond te kijken en met angstige haast had ze elk stuk onder de blikken der kijkers laten binnen dragen. Het was alsof ze zich schaamde, zoo rijk te zijn, waar alle anderen zoo armoedig leefden.

Ammerberg had reeds weken geleden zijn intree gepreekt in het propvolle kerkje. In een eenvoudig tailormade toiletje was Elise met hem gegaan. Vrouw Blok had naast haar gezeten stijf in de rij en de vingers vol bonkige ringen en met diamanten bellen, die flonkerden voor de ooren in de echte mutsen-

Sluiten