Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wend, dat u ten dienste stond en dat bij deze ziekte het eerst en het laatst moet toegepast worden. Ik geloof, dat het ernstigste voorbij is, maar hier moet met omzichtigheid gehandeld worden." De dokter wilde orders geven voor het vei der verloop, maar Ammerberg viel hem in de rede.

„Dokter, zou haar taak hier niet afgedaan zijn?"

Hij zag, hoe uitgeput Elise was en ze inzakte na de spanning. Een vaal bleek lag over de zooeven gloeiende wangen.

„Ja dominee, ik zal zelf blijven, dat is het beste. U moet noodig rust nemen, mevrouw, u deed reeds meer dan uw kracht toeliet. Ik zal morgen bij u langs komen om u meteen te vertellen, hoe het hier gaat, uw man moet met u meegaan, ik kan blijven." Ammerberg dankte hem hartelijk, Elise kon haast niet meer spreken. Ze wierp nog een langen blik op het bedje en drukte de ouders de hand.

„Zien we u gauw weer?" vroeg Marks, die hen uitliet. Hij liep mee tot het tuinhekje en hield Elise nog even tegen, toen ze al heengingen op het paadje. Wat hij in het licht niet durfde, kwam hier gemakkelijker.

„Mevrouw, ik ben een keer een brutale ellendeling tegen u geweest. En nou ik u zooveel voor ons heb zien doen, nou schaam ik me, het moet er maar uit. Niemand waagde zich door dat weer naar ons toe dan u. Wij met ons zieke Dinaatje werden vergeten, maar u dacht om ons. En wat ik toen zoo gezegd heb, van eigen kinders, ik zou het niet weer

Sluiten