is toegevoegd aan uw favorieten.

Aurora Leigh

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kort nadat ik u in Frankrijk geschreven had, paste Lady Waldemar hem op, naar ik hoor, bereidde zijn dranken, telde hem pillen en droppels voor, als een gediplomeerde verpleegster, behalve dat zij er tranen bij stortte. — En dan Lord Howe; gij hebt goed gezien, Lord Howe is een mooie troef. En toch,&met zulke troeven in zijn hand kan een man als Leigh nog verliezen, zooals hij heeft gedaan. — Maar aan alles komt een einde, ja zelfs aan dezen brief, hoewel dit tweede velletje u misschien nog in onzekerheid laat. bchnjf een woord voor Kate; zij leest mijn brieven, alsof zij reeds mijn vrouwtje ware, en als zij haar naam ziet, zal ik haar glimlach zien en dat buitenkansje nog op den koop toe hebben. En hiermee van harte alles goeds, vriendin van ons tweën. Ik wil u niet vragen wat ge van mijn stukken te Florence denkt. Ik voel uw warme belangstelling over de sneeuwtoppen heen en zou morgen een half uur van mijn wandeling met Kate geven, om ééns de Pitti met u op en neer te kunnen gaan. Wees gegroet.

„Vincent Carrington."

De middag was brandend heet; de lucht schroeide als zonnegloed en was daarom buitengesloten. De neergelaten jaloezieën wierpen haar schaduw als zwarte strepen op den vloer en trokken rechte, vaste lijnen in de gouden atmosfeer; langs de schilderijen aan den wand, langs de groep op de console (Amor en Psyche tot één marmer gemaakt door een kus), langs de sofa, waarop ik lag, de kleine tafel, die er voor stond, de vaas met leliën door Marian den vorio-en avond geplukt — elk groen, elk wit blad zwart gelijnd als om er het lot een nieuw schrift op te doen schrijven — langs den open brief op mijn knieën rustend maar daar werden de lijnen onzeker, warrelend, hoewel ik, naar ik dacht, volmaakt rustig

neerzat, den brief ten derdemale overlezend. Wel

hij is getrouwd, dat is duidelijk. Geen wonder, dat