Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schap om te berusten in het onvermijdelijke — naar kinderbegrip moest de op den gewonen avondtijd gesloten deur overmijdelijk voor hem ten gevolge hebben, dat hij er nu niet meer in kon — gepaard met een inzicht, om dadelijk te weten wat te moeten doen en zich zoo goed mogelijk te redden, zou hem in latere jaren uitstekend van pas komen. Daardoor kon hij zich toen in de minst aangename omstandigheden schikken en zelfs nog lichtpunten zien, waar menigeen niets dan dikke duisternis zou hebben waargenomen. Toen hij negen jaar oud was kreeg hij van zijn Zondagschoolonderwijzer een NieuwTestamentje ten geschenke, omdat hij op twee achtereenvolgende avonden den 119en Psalm had opgezegd, terwijl hij daarbij slechts vijf keer had gehaperd! Men ziet hieruit welk een goed geheugen hij had; het vermogen om in iets te volharden en niet spoedig het bijltje er bij neder te leggen, zat hem daarbij in merg en been.

Op zijn tiende jaar kwam hij op de Jabriek. Daar werd hij aan het werk gezet als „versteller". Ook h ij kon zoodoende reeds wat verdienen en zijn moeder helpen in den strijd om den wolf — den honger — die het gezin gevolgd was van het eiland, dat zijn naam droeg, uit het huis te houden. Nadat hij verscheidene jaren als „versteller" werkzaam was geweest, werd hij tot „spinner" bevorderd. Groot was moeders vreugde toen haar lieveling de eerste zelf eerlijk verdiende halve kroon haar in den schoot wierp. Voor een gedeelte van zijn eerste

Sluiten