Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De abt Mignot denkt volgens zijn navorschingen over de godsdienstige oudheden der Assyriërs en der Pheuciërs, dat de eeredienst van Priapus oorspronkelijk is uit Assyrië en Chaldea, waar hij bekend was onder den naam van Phallou. Uit dit land zou hij in Egypte gekomen zijn, waar hij tot de 4e eeuw van onze tijdrekening voortbestond.

Bij de feesten van Osiris droeg men een Priapus in processie door de velden, om een overvloedigen oogst te verkrijgen; de priesters deden hem bewegen door middel van een veer, die door een koord gespannen was. Deze plechtigheid werd in 1787 aan den Congo door de Grandpré weergevonden; Plutarchus had er in de volgende regels melding van gemaakt: „Men vierde de geboorte van den God Osiris op de lente-nachtevening. Men voerde zijn beeld rond, waarvan de phallus driemaal de lengte van het lichaam had; want deze god is het beginsel der voortteling, en elk beginsel vermenigvuldigt door zijn voortbrengende kracht al, wat van hem uitgaat.

De Egyptische vrouwen moesten zich ook, zegt Herodotus, voor den nieuwgekozenen stier Apis in het openbaar ontkleeden, want deze eer, die zij den vertegenwoordiger van den god bewezen, moest haar voor onvruchtbaarheid vrijwaren.

Met hetzelfde doel droegen zij ook, zooals Michel Montaigne zegt, amuletten, die den vorm van een priapus hadden: „de Egyptische dames droegen er om den hals, voortreffelijk uit hout gesneden, groot en zwaar, een elk naar hare kracht; terwijl het beeld van haar god er een te aanschouwen gaf, die in grootte het overige van het lichaam overtrof."

Om deze zeden te begrijpen, moet men zich rekenschap geven, dat het eerste godsdienstige gevoel der menschen, toen zij zich uit den staat van wilden ophieven, de aan-

Sluiten