Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De standbeelden van Venus waren menigvuldig; elke stad telde er dikwijls velen. Zij herinnerden soms door een bijnaam aan een harer bekoorlijkheden of aan eene eigenaardigheid van haren eeredienst. Zoo duidde men haar onder de volgende benamingen aan:

Venus Peribasia (van Argos), dat beteekent: de beenen wijd uiteengezet, verrichting om schrijlings te paard te zitten.

Venus Milania of de Zwarte, die de mysteriën van den nacht der liefde bestuurde.

Venus Mucheia, godin van de schuilhoeken, van de meest verborgen plaatsen van het huis.

De Gewapende Venus met den helm op het hoofd en de werpspies in de hand herinnerde te Sparta, hoe de vrouwen van Lacedemonië haar stad tegen de Messeniërs verdedigden, terwijl haar mannen Messene belegerden. De vijanden hadden zich, de waakzaamheid der belegeraars misleidende, gedurende den nacht naar Sparta begeven, dat zij hoopten te overrompelen. Maar de vrouwen, van hun tocht verwittigd, wapenden zich en weerden den aanval af. Zij waren nog onder de wapenen, toen de Spartanen, hun stad ter hulp komende, haar nog tijdig herkenden; en de strijd, die nu geleverd werd, was slechts een worsteling uit liefde tus. schen krijgshaftige mannen en vrouwen — een krachtige worsteling, die de oorsprong was van de Gewapende Venus.

Venus Callypige: die mooie billen heeft. Haar geschiedenis, die Villebreux volgens Athénéus vertelt, luidt als volgt: de tempel van Venus Callypige heeft zijn ontstaan aan een oordeel te danken, dat niet zooveel gerucht maakte als dat van Paris, want de partijen waren geen godinnen en de rechter had niet tusschen drie uitspraak te doen. Twee zusters

Sluiten