is toegevoegd aan uw favorieten.

Dilatatie van het cervicaalkanaal ter spoedverlossing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeer diepe narcose dit bezwaar te kunnen uitschakelen en zoo raadt dan ook Bonnaire zijn procédé ter behandeling van eclampsie aan. (Traitement de 1'éclampsie puerpérale, overdruk uit de Presse médicale 21 Déc. 1898).

Dat men ook hierbij er op letten zal of misschien bekkenvernauwing de extractie van een levend kind verhinderen zal spreekt vanzelf. Zoo deed zich in de Amsterdamsche kliniek een geval voor van eclampsie bij eene oude primipara (44 jaar) zonder eenige vordering der ontsluiting (de partus was reeds ± 40 uur op gang) waar van manueele dilatatie en verlossing per vias naturales werd afgezien wegens een vrij aanzienlijke bekken-uitgangsvernauwing. Bij deze vrouw werd de sectio caesarea verricht. Dit geschiedde niet wegens de eclampsie maar terwille van het kind. Ned. Tijdschrift voor Verloskunde 1900, pag. 323. Bonnaire maakt geen onderscheid of de vrouw reeds in partu is of niet. In 't eerste geval waar tenminste een begin van ontsluiting aanwezig is, opereert men natuurlijk in beter conditie. Zoo vermeldt hij dat een poging tot bimanueele dilatatie mislukte bij een primigravida, waar de weerstand van het cervicaalkanaal zoo groot was dat men met de Hegar'sche dilatatoria slechts tot N°. 23 kon gaan. 24 uren later echter toen de portio verstreken was en er een ontsluiting bestond ter grootte van een 1 francstuk gelukte de verwijding volkomen en in korten tijd. Nog eenige andere gevallen worden kort genoemd. Ten slotte is het zeer zeker de overweging waard om in die gevallen waar men tot narcose is over moeten gaan, gebruik te maken van de gelegenheid om een poging tot manueele dilatatie te verrichten. Een instrumentarium is daartoe niet vereischt.