Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een zacht kloppen in het hout van mijn tafel. In den slaap vervolgden mij woeste droonien.

Maar niets weerhield me den volgenden ochtend weer aan het werk te gaan. Evenals de jongen uit het sprookje zich door den rijstebrijberg at, zoo las ik mij langzaam door de boekdeelen van de bibliotheek der spiritistische kerkvaders. Daar tusschendoor deden we kleine proefnemingen, de kapitein, de graaf en ik legden onze vlakke handen op een houten kistje en wel zóó lang, tot het ziellooze voorwerp zich langzaam begon achteruit te schuiven. Op den rand der tafel bleef het staan, klapte over en weer terug, we zeiden het alphabet op en bij verscheidene letters klapte de doos hoorbaar drie malen op. Maar er kwamen slechts onduidelijke woorden voor den dag en de graaf bleef daar sceptisch onder; hij verhaalde voorbeelden van al te zeer voor de hand liggend zelfbedrog bij deze dingen. Eenmaal deed Ernestine, die toevallig in de kamer was, mee en bij deze gelegenheid kwam er werkelijk een zin tot stand: — Een van u heeft ontzaggelijke kracht. Maar toen we van die zitting protokol wilden opmaken, verklaarde de graaf, dat hij het meisje niet vertrouwde; ze had, zooal niet met opzet, dan toch onwillekeurig door een heel licht toegeven bij de letters, waaraan ze dacht, het kloppen beïnvloed.

Eenvoudige telepathische proefnemingen gelukten beter, enkele zelfs verrassend. Een onzer bood een handvol omgekeerde speelkaarten aan, een ander moest op een snel commando een met luider stem genoemde kaart, die de andere zich gedacht had, eruit nemen. Herhaalde malen achtereen kwam de goede kaart te voorschijn. Echter gebeurde het ook eens dat een urenlang proefnemen op deze manier geen enkel overeenstemmend resultaat had. — Atmospherische invloeden! troostte dan de kapitein. Het was waar dat er dien namiddag een onverdragelijke hitte heerschte, die ons allen aangreep. En wat ons niet gelukte, gelukte tenminste op andere plaatsen op overbluffendewijze. Dagelijks kwamen er brieven uit Munchen, uit Weenen, uit Amerika, die melding maakten van dertig, ja van honderd treffers achter elkaar.

Als men die briefwisseling zag, kreeg men zoo het idee dat de halve wereld zich onafgebroken met spiritisme bezig hield. Er kwamen brieven uit de hoogste kringen der Russische en Oostenrijksche aristocratie, met de oudste adellijke wapens op het zegel, en daarnaast bijna onleesbare

Sluiten