Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„En de arme Elisabeth was dus verraden, terwijl zij zich mededeelde aan eene vriendin, aan eene ver-» wante?"

„Verraden! ja, als ik de vrouw ware om de geschiedenis van het hart eener jeugdige Prinses te gebruiken als een wapen tegen die jonge vrouw; ik had haar niet tot Koningin van Spanje gekozen, zoo ik op dit voornemen dacht; maar mijn belang is het, de Koningin van Spanje wèl te kennen, in al de schakeeringen van hare luim, in al de bijzonderheden van haar karakter, in al de zwakheid of de sterkte van haren geest. Afgaande op hare brieven, op de omstandigheden, waarin zij geplaatst was, en op de mededeelingen van berichtgevers, wel vertrouwd, zoo ik meende, zag ik in haar een» jonge Vorstin, geschikt voor den troon van Spanje, geschikt tot gemalin van onzen goeden, zachtaardigen Koning — het verbond, dat haar tot beide maakt, is op het punt van te worden gesloten — daar verwittigt mij eene persone, die mij niet zoude willen misleiden, dat men zich vergist heeft in Elisabeth Farnese; dat zij al de ondeugden en al de hartstochten van het huis Parma in zich besluit, en zal ontwikkelen, zoodra zij in vrijheid is, — dat... met één woord, dat zij het tegendeel is van hetgeen wij hier wachten en wenschen. Van u wil ik hierin de waarheid weten; gij zijt het, die haar kent; bij de liefde dus, die gij der jonge Diana toedraagt, bij de vervulling van uw wensch, om haar echtgenoot te worden, zeg mij hierin de geheele, de volmaakte waarheid; gij begrijpt, dat ik u die afvraag om geen klein belang."

„Al had ik er minder belang bij, om u te verplichten, ik zou u die waarheid kunnen zeggen zonder schroom of terughouding. Ik heb Prinses Elisabeth gekend als een vijftienjarig kind, dat, verdrukt en gekweld, zich

Sluiten