Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het principe van de methode mag bekend ondersteld worden. De opstelling zooals die tenslotte gebruikt werd is voorgesteld in lig. 3 PI. IV. De gewone kwikcomrautator C, dient voor het element. De commutator Ca stelt den waarnemer in staat, öf den platinadraad te vergelijken met den weerstand R'3, waarvoor bij de getrokken verbindingen de opstelling dienstig is, öf om den gouddraad met den platinadraad te vergelijken (gestippelde verbindingen). Het is makkelijk door eene enkele commutatie deze twee opstellingen te kunnen verwisselen, omdat men toch altijd bij het vergelijken van goud en platinadraden, de benaderde waarde van den platinaweerstand moet kennen voor de temperatuursbepaling. C3 eindelijk is een commutator 0111 de twee geleidingen van den differentiaalgalvanometer te verwisselen. Dit is noodig om de verhouding van de stroomen in de twee geleidingen bij den nuluitslag te bepalen en het leek mij bovendien noodig voortdurend te controleeren, of deze verhouding onveranderd bleef. Vooral, indien van de twee elkaar compenseerende stroomen de eene geheel voor, de andere geheel achter den magneet is, is eene zoo kleine standverandering van het magneetstelsel voldoende om de verhouding aanzienlijk te wijzigen, dat men zonder meer het tegendeel niet mag aannemen.

De galvanometer was eerst een dundraads Thomson met twee paar klossen. Het kostte echter zeer veel moeite hierbij, als de gevoeligheid eenigszins opgevoerd werd, de noodige symmetrie te behouden. Na veel probeeren werd eindelijk besloten er vier nieuwe klossen op te zetten, in elk waarvan twee draden samen opgewonden waren. Dit

Sluiten