Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bestudeerde cellen bereiken tussen het glas en het vliesje door, zodat men meestal zonder nadeel de onverdunde vloeistoffen kan gebruiken. Terwijl in de niet met celloidine bedekte coupes, bij behandeling met E. de Jav. de doorsneden sterk opzwellen en .daarbij soms geheel uit elkaar gaan — vooral is dit het geval met het tere meristeem van de worteltoppen, die buitendien reeds bijna dadelik achter de initialen overlangse intercellulairen vormen, waardoor 't celverband wordt verzwakt — is van een dergelike opzwelling nu geen sprake, of altans is de opzwelling van weinig betekenis, omdat de celloidine alles stevig bij elkaar houdt: die delen, welke dus in een of andere vloeistof niet oplossen behouden vrij wel hun plaats en zijn na afloop van de bewerkingen, zoals uitwassing, kleuring, weer terug te vinden, terwijl ze bij niet-aanwending van de celloidine wegzwemmen en verloren raken, voorzover ze niet met andere delen vast verbonden zijn, en dit laatste geldt b.v. van de celplaat, die los raakt, zodra cytoplasma en verbindingsdraden opgelost zijn. Natuurlik kan men op de celloidinepreparaten alleen zulke vloeistoffen laten inwerken, waarin de celloidine zelf niet oplost, dat zijn dus voornamelik oxyderende vloeistoffen, zoals Eau de Javelle, chroomzuur, salpeterzuur. Een behandeling met alkaliese vloeistoffen, zoals kali- en natronloog of koperoxydamnioniak is echter buitengesloten, omdat celloidine daarin oplost. Ik heb veel moeite gedaan, om een methode van opplakken te vinden, waarbij de coupes bij behandeling met alkaliën niet loslieten van de glaasjes, doch ben daarin niet geslaagd; enige voorlopige proeven met sterk verdund waterglas waren echter niet geheel en al onbevredigend, doch mij heeft de tijd ontbroken deze methode met zorg verder uit te werken. Vooral zou het wenselik zijn het gedrag van de celplaat tegenover koperoxydamnioniak na te gaan; doch daartoe is beslist nodig, dat de celplaat op zijn plaats kan worden gehouden, zodat hij na langdurige

Sluiten