is toegevoegd aan uw favorieten.

Acht eeuwen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Saksers en Friezen liet Heidensche geloof te doen verlaten en de leer des? Christendoms te omhelzen. Voornaar, daar was ook een groot onderscheid tusschcu de dienst van Wodan en die des Gekruiste». Het «as een moeielijke taak, om mannen, die gewoon waren bloed met bloed te vergelden, bij wien het was oog om oog, tand om tand, tot Christel'jke verdraagzaamheid, liefde en vergevingsgezindheid over te halen; verdraagzaamheid kenden zij niet. „Zal ik dan,' vroeg Altane, «wanneer men mij beleedigt, die beleediging ongestraft dragen; dat is lafheid , die gij ons leert."

//Geenszins," sprak Eligius, , wanneer een pijl u treft, haalt gij denzei ven uit uw wonde, en veinst geen smart te gevoelen, niettegenstaande gij van pijn ineenkrimpt. Pijn te lijden, zonder er over te klagen, noemt gij moed; maar een beleediging, treft die somtijds niet dieper dan een pijl ooit treilen kan; verdraag dan ook kalm die smart, en wilt gij u wreken, zoo doet dan uw vijand wèl, en daardoor zult gij hem erger wonden, dan pijl of zwaard ooit doeu kunnen."

Met zulke gesprekken tot de gevangenen te houden, bracht Eligius een groot gedeelte van den dag door, terwijl de Bisschop zelf ijverig bezig was, de gevangenen in de leer des Christendoms te onderwijzen.

Nu en dan geleidde Eligius Thille in den kerker zijns vaders, en mijn pen zoude niet in staat zijn, het gevoel van kinderliefde, dat de ruwe Fries betoonde, te schetsen.

Eindelijk had er op den negenden dag na hun gevangenneming een tredend schouwspel in de groote kerk te Parijs plaats. De Bisschop had verlof ge-