Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar, zoo zacht, zoo veranderd, het was of ik op eens drie en twintig jaar werd teruggezet."

»Hoe heette uw meester ? vroeg Reinout, die wijselijk eerst naar het verhaal had geluisterd vóór hij die vraag deed; een enkel steentje, voor 't vlugge rad van Eelco's woorden geworpen, had dit zonder twijfel doen ophouden; eerst nu de baan toch was afgelegd, kon men er veilig aan draaien.

»De Brénis," antwoordde zijn dienaar; hij gevoelde, dat wie de i gezet had ook de punt er boven moest zetten, maar het was een onaangename, kapitale punt, en hij vervolgde aarzelend: »Uw Edelheid zal mij wel niet in ongelegenheden brengen, ik heb zoolang gezwegen tot —"

»Tot gij gepraat hebt, — het gewone lot van geheimen; is dit overigens de eerste maal, dat gij van deze zaak spreekt?"

»Ja; mijn edelman was juist niet, om iemand aan 't klappen te maken."

»Gij vreesdet hem dus?" Reinout begreep dit toen hij aan Viale dacht, en ofschoon een andere naam genoemd was, scheen Eelco's vrees het verhaal met geheimzinnigen band aan dezen vast te knoopen. De graaf stond bij al zijn dienaars in zulk een ontzag, dat zij zelfs aan de gewone kwaadsprekerijen, die ieder heer zich moest laten welgevallen, nooit durfden deelnemen. »Hebt gij later nog iets gehoord?" vroeg Meerwoude.

»Er werd mij eens zoo iets verteld als zou hij gestorven zijn, maar er zijn meer levend dooden geweest; dat is anders al wat ik zeggen kan."

»Gij weet niet of er een kind uit dat huwelijk was?"

»Nooit van vernomen. Zou Uw Edelheid denken, dat het een huwelijk was?"

Reinout haalde de schouders op. «Had hij dat burgermeisje zeer lief, toen hij haar schaakte?"

»Ja, toen had hij haar liet, maar hij kan daarom toch voorzichtig zijn geweest."

Voorzichtigheid lag niet in het karakter van Viale; onbuigzaam als hij was, scheen het eer denkelijk, dat hij in de hevigheid van een hartstocht dien bevredigen zou, zonder op de gevolgen te letten, dan dat hij met wijs beleid zich de handen zou vrij houden. Zulke naturen legden geen teugel aan haar passiën, men had even goed kunnen wachten, dat een wild, steigerend paard zich zelf ging breidelen, en terwijl Reinout Eelco's verhaal overdacht, scheen hem een onberaden huwelijk meer met Viale's aard strookend, dan het welberaamde bedrog, dat de andere stap van hem geëischt zou hebben.

Sluiten