Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich hier niet meer te vragen, waarom het niet voor anderen sloeg; in deze omgeving moest het kil worden en inkrimpen, het had geen voorbeelden dan een verdorven, zwak, onheteekenend hof voor oogen, en hoe hij zich ook van de menschen mocht afkeeren, hij leefde, zooals ieder doet, in den geest zijner omgeving. Elk schip moet met de golven, waartusschen het doorgaat, rijzen of dalen; ook Reinout daalde met de wereld, wier taal hij in deze kringen vernam.

Het was een lage taal, want zij sprak van nietig eigenbelang, waar de groote algemeene zorg ieders borst had moeten vervullen, maar toch waren er lippen, van welke hij ze met een onvermoeibare aandacht opving. Hoe onverschillig ze hem overal elders klonk, zij boezemde hem belangstelling in, waar hij ze uit den mond van Filips van Vredenborg vernam; hoe koud hem .de onrust liet, thans in zoo menigen blik zichtbaar, hij las ze met spanning in die twee oogen, zoo gelijk aan llelene's schoone oogen, maar zoo anders in de uitdrukking waarmee zij om zich heen zagen. Angst en schuwheid lagen er in verscholen, een zorg die zich niet dorst uiten, en die toch met looden wicht aan elke gedachte hing, welke zich op andere onderwerpen zocht te richten.

Filips' positie was in de laatste maanden zeer pijnlijk geworden. Naarmate zich in Brussel meer en meer de zekerheid begon te verspreiden, dat niets de komst van hertog Al va beletten zou, en de weken in dit bange vooruitzicht een ongekende vlucht schenen te nemen, waren ook voor zijn verbeelding visioenen van de toekomst verrezen, die wel zeer klein, maar daarom niet minder drukkend waren. Onbetaalde wissels op den naam van zijn vader zweefden hem dreigend voor oogen. Met de verblinding van iemand, die niet zien wil, had hij doorgeleefd en doorverteerd, zonder ooit zijn debet en credit na te rekenen; de tijding, die zich 11a Oosterweels zegepraal met angstigen spoed door het land verspreidde, dwong hem echter tot een klaarder inzicht in den stand zijner zaken, en liij had, meer tot zijn spijt dan tot zijn verrassing, gezien dat zij zeer slecht stonden.

Hij had veel schulden, en zulke, die bij de komst van een nieuwen heerscher niet verborgen konden blijven; alle zaken werden dan afgedaan, een ander personeel vulde de open plaatsen, en een uitgediend hoveling was als een munt die geen koers meer heeft. De landvoogdes, dat was het algemeen gevoelen, zou niet het vijfde rad aan een wagen willen zijn, dien zij zoolang bestuurd had, zij zou vertrekken, en Filips had van al de schitterende luchtkasteelen, die hij op haar gunst had gebouwd, nog geen enkelen steen in werkelijkheid zien leggen. De aangename betrekking met een groot inkomen

Sluiten