Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hen omstrengelden, bleek wel uit de manier waarop zij elkander trachtten te bestelen, zooals zij dat gezamenlijk de arme kruideniers, spekslagers, herbergiers en wie maar in hun handen vielen, trachtten te doen.

Een hunner die ten lange leste de troep uit elkander wilde doen spatten, omdat hij vond dat zooveel varkens de spoeling wel wat al te dun maakten, blies loos alarm, kwam op een goeden dag thuis met de mededeeling dat de politie de draad in handen had om hen allen op het

spoor te komen.

Een der zes valsche munters, die door vrees zoo zeer bevangen werd dat hij niet meer wist hoe zich te redden, trachtte nu door mooipraterij een al te kwaden dans te ontspringen en nam mij in den arm. Vermoedelijk had hij den boel in veiligheid gebracht door het met een schuitje naar een tuintje dat aan een vaart lag, te transporteeren en het daar te verbergen.

Ik toog er met een paar rechercheurs op uit om te gaan zien of inderdaad in het tuintje een schat verborgen was.

Het huisje was inmiddels door een ander bewoond.

Iemand die van een klein pensioentje leefde had er met zijn huishoudster intrek genomen.

De tuin was keurig beplant met bloemen, heestertjes en groenten.

"Wij doorzochten den tuin, en alles wat er maar op gelijken kon de bergplaats schuil te houden werd onderzocht. Maar niets was te vinden dat er op wees dat hier in den laatsten tijd iemand een kist of een mand of een zak had verborgen.

Ik begon de hoop iets te vinden al op te geven en dacht dat wij op een dwaalspoor waren gebracht, toen ik den inval kreeg het geheele tuintje te laten omspitten. Als er

Sluiten