is toegevoegd aan uw favorieten.

Meivuur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Langer dan de tijdelooze,

langer fleurt mijn liefde...

Roode, roode pinksterroze,

bleeke, teere tijdelooze,

rooder, teerder fleurt mijn liefde.

Hij zoekt violen.

Zoeter dan de veldviolen,

zoeter, zoeter geurt mijn liefde.

Als violen, bloó verscholen,

bloode was mijn liefde.

Grasviooltjes, bloode en zoet,

stille liefde, heet van gloed,

blooder, zoeter geurt mijn liefde.

Hij schikt zijn bloemen tot hij, opmerkzaam gemaakt door het lied van de naderende Zandriene, bij haar eerste "Jochei" den meikrans in 't vensterkozijn verbergt en zichzelf achter de haag verschuilt.

Zandriene verschijnt op den achtergrond, komend van links, als van achter den boomgaard: in rooden sitsen rok, blauw witgebloemd keurs, halfbloote armen, een vleugelmutsje op, houdt zij op haar hoofd een grooten bussel klaver.

Zandriene,

na vóór 't kapelleken zich gekruist te hebben, zingend, als voor eigen plezier, niet vermoedend, dat iemand luistert:

Jochei!

't Is morgen Mei!

Jochei!

Dan legt weer ieder vogelken zijn ei!

Jochei!

Jochei!

Jochei! Wilt blij ende vroolijk zijn!

De Mei vernieuwt het leven.

Even