is toegevoegd aan uw favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sprake van. Ga maar wat in den tuin spelen met Bello, dan krijg je roode wangen." „Nelly ook pelen in den tuin, Nelly ook joode wangen !" Nelly pakte haar kleine schat op, gaf haar een kus en zei: „eerst moet Nelly strijken en dan komt Nelly wat met je spelen, hoor mijn hartje!" „Boda mee?" vroeg het kleintje. Ze bedoelde haar popje, dat ze zelf met dien naam gedoopt had en waarvan ze heel veel hield. Ja, Boda mocht mee en het kind ging er zoet mee spelen, trouw bewaakt door Bello, die zich innig aan het kleintje gehecht had. Toen Nelly 's middags volgens belofte in den tuin kwam, was Elsje geheel verdiept in het uitkleeden van haar pop, iets wat alleen bestond in het uitdoen van een dikke wollen jurk. Voor het eerst in haar jong leventje was Boda stout en met verbazing zag Nelly, dat Elsje nu met even grooten ernst haar popje toesprak als zij zelf het dien middag haar zusje had gedaan. „Geen pake van, hoor! geen pa—ake van!" zei het kind met een gezichtje, dat geen tegenspraak dulde. Boda gehoorzaamde onmiddellijk en zelfs toen Elsje hare zuster zag staan, bleef haar gezichtje in een strenge plooi. Nelly was graag in lachen uitgebarsten, maar zij was verstandig genoeg niets te laten merken. Zij begreep opeens, dat zij dien middag in haar angst, dat vader het kind te veel zou toegeven strenger was geweest dan noodig was, maar ze wilde nu de kracht van „geen pake van" toch niet weer te