is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

naar haar toekwam en dan haar aansprak met z'n lachende stem . .. Daarna, al bleef de herinnering aan iets zaligdoorleefds, proefde ze echter bijna altijd 'n zekere onvoldaanheid over haar houding en over hetgeen ze gezegd had. Ze vreesde weer mal-stijf en verlegen te hebben gedaan ... zelden ook wist ze 'n gevat antwoord op z'n wel 'ns goedig-plagerige grapjes . .. Onder vriendinnen kon ze anders haar mondje wel roeren, zouden ze haar wezenlijk niet makkelijk vast zetten. Doch als Jules haar aansprak, ondervond ze oogenblikkelijk 'n vreemde, innerlijke ontroering, die de scherpte van haar denken als plots verstompte; sterk voelde ze zich dan z'n mindere —ging hij niet door voor den talentvolsten leerling van de academie, één, over wien zelfs de leeraren bewonderend spraken ? — en zoo besloop haar wel 'ns de twijfel, of hij haar niet'n beetje kinderachtig-onbenullig zou vinden ... of hij eigenlijk wel iets om haar geven kon. Want soms was hij ook wel aardig en voorkomend tegenover de andere meisjes... ofschoon anders dan tegenover haar. .. o, daarin vergiste ze zich niet... het was heel stellig, al was misschien niet precies te zeggen, waarin het verschil lag ... Maar wanneer Jules met haar sprak, al was het schertsend, hoe warm kon dan z'n stem klinken, en ook, dan was er iets in z'n blik ... ze moest haar oogen er voor neerslaan, bang, dat haar diep-innerlijk gekoesterde liefde er in zou uitschijnen .. . Want heel haar jonkvrouwelijke schroom verwierp met afschuw het denkbeeld, de eerste te zijn om liefde te toonen. Ze zou wachten ... geduldig wachten en daarin, in het droef-mijmerend verlangen, was immers al geluk.

Doch dien middag in den Kunstkring, hoe was ze er geschokt in haar toekomst-vertrouwen ... onherstelbaar, geloofde ze.

En het was te wreeder, omdat ze zich gespitst had als op 'n feest, op hun samen-zijn. Het had haar ook zooveel moeite gekost te gaan. Mama had het alles behalve goed gevonden, dat ze wegliep nu er zooveel te doen viel. Al hoefde ze dan niet den heelen middag op receptie te staan, met het oog op het dinertje kon ze wezenlijk niet worden gemist. . . Dat Ems het zelf niet inzag, had mama met booze spijtig-