is toegevoegd aan uw favorieten.

Van de zigeunerstent naar het spreekgestoelte

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

li, mijn jongen", sprak hij dan diep bewogen. Gaarne had ik hem gedankt, doeh de woorden bleven mij in de keel steken, en mijne tranen moesten zeggen, wat mijn tong niet uitspreken kon. De lieve oude man ging toen verdelen ik zag hem na, tot hij om den hoek verdwenen was.

Ik heb hem nooit terug gezien. Maar als ik mag binnengaan in het land der heerlijkheid, zal ik dien lieven man wedervinden, en terwijl de engelen zingen en allen, die door den Zigeunerjongen tot den Heer gekomen zijn, Jezus hun lofliederen brengen, zal ik dien lieven heilige daarboven danken, omdat hij mij toen zoo vriendelijk de hand heeft geboden en het woord: „de Heer zegene u", gesproken heeft. Door dien lieven man is in mijn hart de zekerheid gekomen, dat er nog iemand buiten onze tent, belang stelde in de ziel van den Zigeunerknaap.

Zijn vriendelijkheid heeft meer voor mij gedaan, dan duizend predikingen in dien tijd voor mij hadden kunnen doen.

De indruk, dien hij op mij gemaakt heeft, heeft mij niet meer verlaten en heeft meer invloed op mij en op mijn leven gehad dan ik zeggen kan.

Menig nieuwbekeerde, die in de gemeente des Heeren tot grooten zegen had kunnen werken, is voor Gods arbeid verloren gegaan, omdat het hem aan die vriendelijkheid ontbroken heeft, die mij dien dag ten deel viel.

Ik leer lezen en schrijven.

Met mijn bekeering is ook mijn verstand eerst ontwaakt. Ik zag alles om mij heen in een nieuw licht en verstond en begreep als nooit te voren.