is toegevoegd aan uw favorieten.

Honderd brieven aan de redactie van het Bataviaasch Handelsblad

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Inlanders willen niet opgeheven worden; ze willen niet; ze willen

niet; het is hun te vermoeiend.

Ik maakte me eens kwaad op de suikerboeren. Die verdienden maar even 200 gulden per baoe, en daar bleek nu waarachtig uit't Mindere Welvaartsonderzoek, dat de loonen der arme koelies niet vooruitgegaan waren. Maak je dan eens niet nijdig.

Ik naar zoo'n uitzuiger toe en ik werkte zóó op 't gemoed van den man (hij was pas een jaar administrateur en dus nog niet verhard), dat hij zei:

— Goed, ik zal de loonen 50 pCt. opslaan. De lui kunnen voor 8 plantgeulen 't zelfde krijgen als nu voor 12. En als mijn tuinen eerder klaar komen,

dan betaal ik nog meer.

Het resultaat? Kromo kwam met zijn taak, acht geulen, eerder klaar dan vroeger met zijn twaalf. Zoo héél veel eerder niet, want Kromo werkte nu in een veel kalmer tempo, maar hij kwam toch eerder klaar en ging dan naar huis!

— Maar Kromo, beste jongen, maak nou net als eergisteren twaalf geulen klaar. Dan word je rijk, dan verdien je 50 pCt. méér, en die belèg je! Kromo, denk om den dag van morgen.

— Inggih.

— Hoe lang werk je al ir. de riettuinen?

— Al 15 jaar.

— En hoeveel plantgeulen kon je klaar krijgen?

— Twaalf, met uw verlof.

— Nou, en waarom maak je er nu maar acht af?

— Het was vroeger veel te zwaar...

Daar zat de administrateur. Zijn tuinen kwamen niet op tijd klaar. En toen hij de oude taak weer wilde invoeren, toen had je 't gedonder-in-de-glazen. Toen was Kromo gepikeerd... en bleef heelemaal weg.

— Dat komt er van, zei de gedupeerde administrateur later, dat komt er van, als je naar Opheffer luistert en met hem drie whisky soda's drinkt. Hij praatte zoo aandoenlijk, dat je na het derde glas z'n zin dee.

Hij liep van z'n directie 'n duchtig standje op.

Hoe het hem verder is vergaan, weet ik niet, want ik werd overgeplaatst, om de Ethische Politiek aan andere braven te gaan brengen.