Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen besloot de raad van het kanton Luzern deze gebeurtenis in de herinnering te doen voortleven. Op een rotswand aan het meer van Luzern werd het voorval uitgebeiteld met het onderschrift: „Vest op prinsen geen vertrouwen".

Tot dergelijke ervaring zal steeds weer leiden ieder, die eigen persoonlijkheid tracht te stellen in de plaats der waarheid.

Wie telt het aantal menschen, die op deze wereld de waarheid hebben aangenomen, meenden aan te nemen althans, en niets anders dan een mensch aannamen, om straks, als de mensch hen teleurstelde, te beweren, dat men met de waarheid bedrogen uitkwam en dus de waarheid loslieten ? Het is zoo verleidelijk. We doen het zoo graag: den lof, die aan de waarheid toekomt, voor onszelf in ontvangst nemen.

Ik weet niet, of de Samaritaansche de boodschap aangenaam in het oor klonk: „Wij gelooven niet meer om uws woords wil • want wij zelf hebben gehoord en weten, dat deze waarlijk is de Christus, de Zaligmaker der wereld". Het heeft me altijd toegeschenen, dat het een beetje hard klonk; maar tegelijk heb ik er een afdoend bewijs in gezien, dat deze Samaritaansche haar werk uitstekend had gedaan. Zij was niet meer dan boodschapper geweest. Hij, haar Heiland, was alleen de Redder der wereld. Voortreffelijke vrouw, uitstekende Zondagsschoolonderwijzeres; deze zelfstandigheid der nieuwgeloovigen is uw roem. Oij hebt vele zondaren bekeerd van de dwaling huns wegs en een menigte van zonden bedekt. Hoe vernederend was voor uwe persoonlijkheid de verkondiging van het Evangelie: Ziet een mensch, die mij gezegd heeft alles, wat ik gedaan heb, is deze niet de Christus ?

Was het noodig, het zoo te doen ? Hadt ge niet kunnen verH?Trn'-.uw eigen ver,eden °P le rakelen ? Zou het u niet aantrekkelijker hebben gemaakt als verkondiger van den Christus? Uw vroeger altijd geblankette wangen, uw verleidelijk oog spraken luid genoeg van uw verleden. Wat deedt ge het nog eens te vermelden ? os

Maar deze vrouw wilde geen menschen tot haar brengen: dat t * za v!!2f:ger gewild; ze wilde ze nu tot den Christus brengen, lot den Christus, die zondaren behoudt, waarvan zij de voornaamste was. Dat moeten deze menschen weten; want ook zij zijn zondaars, die zullen behouden worden door genade, maar ontdekkende genade.

Daarom moet ze den Christus prediken als zondares niet als heilige. w/"et.. gewaad van den heilige paste haar niet, het past ons niet wij zijn geen heiligen. Ook voor onze leerlingen niet. Jezus neemt de zondaars aan. Dat is het refrein van het lied der verlossing, dat wij onze leerlingen moeten leeren zingen.

Dit brengt me tot het laatste kenmerk van Ligtharts Zondagsschool-onderwijs : de Heiland der wereld ontbreekt erin. Nergens vindt ge Jezus. De eenige Naam, die onder den hemel gegeven is £™ ™?Pscnen zalig te maken> die Naam 's er niet. In de duizend bladzijden van Ligtharts Jeugdherinneringen en opstellen over

Sluiten